Żywienie w 11 miesiącu życia
W jedenastym miesiącu życia niemowlę otrzymuje:
1 raz dziennie o godzinie 6—7 kakao na mleku lub mleko z kawą
zbożową czy herbatą w ilości 180—200 g (ok. 1 szklanki), kromkę
(10 g) bułki z masłem (1 g) oraz 30 g (6 płaskich łyżeczek) twarogu
ze szczypiorkiem;
1 raz dziennie o godzinie 930 kaszkę na mleku w ilości 150 g oraz
100 g owoców;
1 raz dziennie o godzinie 13 zupę jarzynową w ilości 180 g, 50 g
papki z jarzyn oraz 15 g mięsa gotowanego lub 15—20 g pulpeta z
mięsa;
1 raz dziennie o godzinie 1630 kisiel owocowy w ilości 150 g oraz
50 g mleka z cukrem i 10—15 g biszkoptu; zamiast kisielu owocowego możemy podać 150 g owoców z cukrem i 15 g biszkoptu;
1 raz dziennie o godzinie 20 kluski lane na mleku w ilości
180—200 g.
Napoje (płyny obojętne) — w miarę potrzeby (patrz żywienie
w szóstym miesiącu).
Witaminy — jak w piątym miesiącu, jeśli lekarz nie zaleci inaczej.
Pod koniec jedenastego miesiąca życia przeciętna waga ciała
prawidłowo rozwijającego się niemowlęcia wynosi dla dziewczynek
9,6 kg, a dla chłopców — 10,4 kg.
W jedenastym i dwunastym miesiącu życia przygotowujemy nie
mowlę coraz bardziej do takiego sposobu odżywiania, jaki bę
dziemy stosować w drugim roku jego życia. W dalszym ciągu zachowujemy 5 posiłków, z tym że śniadanie, obiad i kolację traktujemy
jako posiłki główne, podstawowe, a drugie śniadanie i podwieczorek
— jako posiłki nieco mniejsze.
Pod koniec pierwszego roku życia zwiększamy ilość mięsa do
4 łyżeczek dziennie, tj. 20 g, i coraz częściej podajemy je w postaci
pulpeta, a pod koniec 12 miesiąca — nawet w postaci usmażonego
kotlecika z dodatkiem papki z jarzyn lub ziemniaków. Zamiast gotowanego mięsa możemy starszemu niemowlęciu dodać do zupy lub
papki z jarzyn drobno posiekaną szynkę lub polędwicę i razem zagotować. Wędlinę tę można też podzielić i połowę podać do pieczywa na śniadanie, a połowę — na obiad. Jeśli nie mamy mięsa odpowiedniego dla niemowlęcia ani przetworu mięsnego Bobo Vita, to podajemy dziecku albo całe jajo (nie tylko żółtko) i zwiększoną porcję twarogu, albo kaszkę z żółtym serem czy szynką. Należy tu jednak podkreślić, że niemowlę uczulone na jaja powinno otrzymywać więcej mięsa i
twarogu w różnej postaci, musi bowiem uzyskać niezbędną ilość peł
nowartościowego białka (pochodzenia zwierzęcego), które jest najlepszym materiałem do budowy tkanek ustroju.
Na śniadanie oprócz pieczywa z masłem wprowadzamy twaróg ze
szczypiorkiem, podawany łyżeczką. Jeśli niemowlęciu bardziej smakuje twaróg na słodko, to możemy go połączyć z roztartą truskawką albo
morelą, przetartymi malinami, sokiem z marchwi lub drobno utartą
marchwią czy młodą kalarepką. Łączenie twarogu z różnymi dodat
kami sprzyja przezwyciężeniu niechęci, jaką przejawiają do niego
niektóre niemowlęta.
W tym okresie życia dziecka możemy zacząć mu podawać mleko
zsiadłe, zakiszone w domu tak jak na twaróg.
Warzywa przeznaczone na zupę lub papkę należy stopniowo coraz
mniej rozdrabniać (ścieramy je na tarce o większych oczkach lub po ugotowaniu rozcieramy widelcem na talerzu), idzie bowiem o to, aby
przyzwyczajać dziecko do samodzielnego rozdrabniania pokarmów
ząbkami i dziąsłami. Pomaga to bardzo w żywieniu dziecka w drugim
roku życia i ułatwia różnorodne wykorzystanie produktów.
W czwartym kwartale pierwszego roku życia niemowlę należy karmić już w pozycji siedzącej (najlepiej przy specjalnym składanym
krzesełku stoliku, przeznaczonym dla niemowląt), przyzwyczajając je
do jedzenia łyżeczką i picia z kubeczka. Pieczywo z masłem, wchodzące w skład śniadania, podajemy niemowlęciu pokrajane w kostkę,
a kawę czy kakao — w oddzielnym kubeczku. Można przy tym — biorąc pod uwagę stan uzębienia dziecka — zanurzać kostki bułki w płynie,
ale nie należy wówczas podawać mu pieczywa rozmoczonego na
papkę.
30.01.2011. 15:18