Warzywa
Warzywa wykorzystujemy do przyrządzania zup gotowanych, potraw
warzywnych i warzywno mięsnych oraz surówek. Z niektórych warzyw (np. marchwi, pomidorów) przyrządzamy także soki, będące od
mianą surówki. Surówki odgrywają ważną rolę w żywieniu dziecka i
powinny być podawane obowiązkowo przez cały rok. Dzieci nauczone we wczesnym okresie życia jeść surówki, traktują je potem jako
niezbędny składnik codziennego jadłospisu. W zimie przyrządzamy
przeważnie surówki z jabłka połączonego z różnymi warzywami dostępnymi w tej porze roku, np. z marchwią, porem, selerem, cebulą,
kapustą kiszoną lub ogórkiem kiszonym. Zimą i wczesną wiosną ko
rzystamy także szerzej z przetworów warzywnych (domowych lub Bobo Frut) i mrożonek. Późną wiosną oraz latem i jesienią wzbogacamy
„repertuar" surówek o różne warzywa w miarę ich pojawiania się. Małym dzieciom nie należy jednak podawać nowalijek z upraw przyspieszonych, tzn. szklarniowych, lecz wyłącznie z upraw gruntowych. Su
rówki doprawiamy olejem słonecznikowym lub sojowym i śmietaną,
gdyż dodatek tłuszczu jest konieczny do lepszego przyswojenia
składników surówki. Zarówno oleje, jak śmietana muszą być bardzo
świeże.
W żywieniu małych dzieci ograniczamy spożycie zupy szczawiowej,
podając ją tylko w okresie wiosennym jako nowalijkę. Zupa ta powinna być podprawiana mlekiem, jajem (nie tylko śmietaną), a tym samym wzbogacana w wapń. Rabarbar wykluczamy całkowicie ze
względu na dużą zawartość kwasu szczawiowego. Kwas szczawiowy
wprowadzony do organizmu blokuje wapń, łącząc się z nim w
nierozpuszczalne sole (szczawiany), które są wydalane z organizmu.
Straty mogą dotyczyć zarówno wapnia zawartego w spożywanych
pokarmach, jak i we krwi. Rabarbar jest szkodliwy dla zdrowia w każdej postaci (kompot, zupa, surówka czy dodatek do ciasta). Nawet w
żywieniu dorosłych wskazane jest uzupełnianie potraw z rabarbaru
przez jednoczesne podanie deseru z mleka lub potrawy z dodatkiem
żółtego sera, zawierającego duże ilości wapnia.
30.01.2011. 15:59